Eindelijk Del.icio.us
Wat laat, maar ik ben ook ingestapt in web 2.0 met del.icio.us. Dus vanaf vandaag zijn del.icio.us bookmarks toegevoegd aan de website.
Geen reacties toegestaan
Nog 6 weken
Ik zit al zes weken thuis met een gebroken rug, opgelopen met snowboarden. Sinds afgelopen week mag ik eindelijk weer zitten. Ik kan dus mooi wat tijd besteden aan het opnieuw opstarten van mijn weblog. Deze keer geen eigen cms, maar Wordpress. Ook het ontwerp is deze keer geen eigen ontwerp, maar van Vistered Little. Momenteel is alleen de achtergrond aangepast. De kleuren zullen nog volgen.
1 juli hoop ik helemaal genezen te zijn. Dan heb ik 3 maanden met een korset gelopen. Maar volgend jaar gewoon weer snowboarden!
Trouwe Dienst
Nog een week en dan zit voor mij 206′je het werk er op. Twee en een half jaar heeft zij trouw gediend, van haar 114 duizendste tot en met 185 duizendste kilometer. Al zittend in haar leren zetels bracht ze me vanuit Den Haag door heel het land. Maastricht, Deventer, Leeuwarden was allemaal geen probleem en ook bezoekjes aan het buitenland schuwde ze niet. En al die tijd hield ze met haar airco en verwarming de temperatuur van binnen aangenaam. Haar bezoekjes aan de pomp waren frequent, maar niet te onaangenaam, want ze dronk vooral autogas.
Ze was niet de snelste of sterkste maar deed goed haar best en uiteindelijk kwam ze er wel. In Duitsland mocht ze eenmaal laten zien wat ze in huis had, maar op topsnelheid bleek dat dit 206′je niet gebouwd was om te scheuren over de autobahn. De reis werd op een iets rustiger, maar voor Nederlandse begrippen nog steeds vlot tempo hebben, voortgezet. Tijdens de wintersport mocht aantonen dat ze voldoende in haar mars had om, ondanks helemaal afgeladen te zijn, besneeuwde wegen te bedwingen.
Driemaal liet zij me in de steek. De eerste keer was het geval toen bleek dan de benzinetank niet bestand was tegen iets wat op de weg lag. Midden in de nacht sloeg een balk of plank een mooi gaatje in de tank, waarbij 30 liter net getankte euro loodvrij op een ongebruikelijke wijze de tank verliet. Het was niet de schuld van het 206′je, maar een bezoek aan de garage was wel nodig.
Bij haar eerste grote beurt onder mijn hoede, veroorzaakte het 206′je wel een slecht humeur. Ze had een nieuwe distributieriem nodig en alsof dat niet genoeg was waren ook haar achterremmen hard toe aan een revisie.
Een jaar geleden, tijdens een van de warmste dagen stopte de ventilator. De motor van de 206 was niet meer te koelen en ermee doorrijden was erg onverstandig. De meter ging snel in het rood. Een weekje later was alles gerepareerd en konden we weer gezamenlijk naar het werk.
Ten slotte brak vorige week de beugel waarmee de uitlaat vast zat. Deze was volledige doorgeroest. Ze kreeg een mooie, nieuwe uitlaat. Dit was de laatste keer dat ik haar een ingreep liet ondergaan.
Vanaf volgende week zal ze namelijk worden vervangen. Haar jongere, grotere broer, een 407, staat klaar om haar taken over te nemen. Ik zal de leren bekleding waarwel moeten zeggen, maar climate control, ABS, ESP en heel wat meer ruimte staat dan voor me klaar. Nog eenmaal zal het 206′je door de wasstraat mogen om daarna te wachten op een nieuw baasje.
Geen reacties toegestaan
I know what you did last summer
De waarde van privacy zegt ons niks meer. Vrij zijn in wat je kunt zeggen, doen en laten zonder dat je door de overheid in de gaten wordt gehouden lijkt ons zo vanzelfsprekend dat we er niet eens meer over nadenken. De regering presenteert keer op keer nieuwe maatregelen om onze privacy in te perken, maar bijna niemand die protesteert. Na elke aanslag, sinds die in New York, worden de bevoegdheden van de inlichtingendiensten verruimd. Minister Remkes maakt tijdens een congres vanwege het 60-jarige bestaan van de AIVD bekend dat er weer nieuwe wetten in de maak zijn die de bevoegdheden van de AIVD gaan vergroten. Ondanks deze verruiming van bevoegdheden konden nieuwe aanslagen niet worden voorkomen.
Camera’s op elke hoek van de straat verbazen niemand meer. De registratie van wanneer en met wie iemand belt, welke internet sites iemand bezoekt, waar iemand rijdt is bezig of wordt opgezet. Anonieme kliklijnen groeien als paddestoelen. Van de identificatieplicht zijn diverse kinderen al slachtoffer geworden. En dan zijn er ook nog eens de plannen om mensen zonder proces vast te zetten of te laten melden bij de politie, zolang de AIVD dat wilt.
We merken het niet altijd, maar Nederland begint steeds meer op een politiestaat te lijken zoals we ze tijdens de koude oorlog hadden aan de andere kant van het ijzeren gordijn.
De vraag is of al deze maatregelen eigenlijk wel nodig zijn. Mohammed B. was bijvoorbeeld al lang bekend bij de AIVD. Dat hij niet gepakt is kwam niet door een gebrek aan de bevoegdheden maar aan het falen van de dienst. Om de aandacht af te leiden van de incompetentie van de AIVD worden maar nieuwe maatregelen verzonnen. De techniek staat toch voor niets tegenwoordig. Met het koppelen van diverse database kan zo ons hele leven worden volgt.
Het grootste gevaar van het uitbereiden van de bevoegdheden is de kans op misbruik. Een lek binnen de organisatie en allerlei gegevens over onschuldige mensen kunnen zomaar na allerlei duistere figuren worden doorgespeeld. Concurrenten, klanten en werkgevers zullen soms maar al te graag over sommige van de informatie beschikken. Hetzelfde geldt voor allerlei figuren uit het dievengilde. Hoe meer over iemand opgeslagen is, hoe groter de kans op misbruik. Het bijhouden van allerlei gegevens kan nu heel handig lijken, maar zich in de toekomst heel lelijk tegen ons keren. Kijk maar eens naar de Tweede Wereldoorlog. De Duitsers konden dankzij onze zeer uitgebreide bevolkingsregisters zo de joden eruit vissen.
Lees ook Vrijheid moet verder beperkt worden van Alexander Scholtes, Secretaris Politiek van de Jonge Democraten
Geen reacties toegestaan
Auteursrecht anno 2005
Tijdens de jaarvergadering van de BUMA/STEMRA hield Donner een toespraak waarbij hij beweerde dat auteursrecht de creativiteit bevordert. Helaas laat Donner zich hierbij voor het karretje spannen van de muziek- en filmindustrie, ten koste van het algemeen belang.
Creativiteit ontspringt uit het publieke domein
Het is zeer de vraag of auteursrecht de creativiteit wel bevordert. Wat de auteurswet doet is ongeoorloofd (her)gebruik tegengaan en auteurs het recht geven daar een vergoeding voor de vragen. Dankzij de auteurswet kunnen auteurs leven van hun creativiteit.
Veel creaties blijken echter te worden geïnspireerd door werken uit het publieke domein. Veel verhalen maken gebruik van mythen en sagen, de meest succesvolle Disneyfilms zijn afgeleide werken van sprookjes. Dit zijn allemaal werken uit het publieke domein. Een groot deel van de creativiteit ontstaat door voort te borduren op ideeën van anderen. Dit kan alleen wanneer het auteursrecht op een gegeven moment vervalt en werken in het publieke domein komen.
De opkomst van het digitale tijdperk
Onder druk van de uitgevers is de afgelopen jaren is het auteursrecht steeds verder verlengd en aangescherpt. Oorspronkelijk was het auteursrecht bedoeld om grootschalige, commerciële piraterij tegen te gaan. Met de komst van het digitale tijdperk, en dan vooral het internet, is de focus gewijzigd. Elke particulier kán grootschaliger de wet overtreden dan ooit tevoren.
De muziek- en filmindustrie hebben jarenlang het internet genegeerd als verkoopkanaal. De gigantische winstcijfers uit de verkoop van traditionele media zorgden niet voor de behoefte om te investeren in nieuwe distributiekanalen. De komst van Napster opende de ogen van consumenten voor de nieuwe technologieën. Het succes van Napster ontging de muziekindustrie natuurlijk niet. Maar in plaats van proactief in te spelen op de kansen die het internet biedt, werd een lobby gestart met als doel de gebruiksrechten te beperken.
De beperking van de rechten
Wanneer je een CD koopt is er een grote mate van vrijheid om mee te doen wat je wilt. Afspelen, uitlenen, weggeven en doorverkopen behoort allemaal tot de mogelijkheden. Omdat een CD een fysiek medium is, wordt gebruikt beperkt door natuurlijke grenzen.
Bij digitale versies ligt het anders. De rechten zijn gelijk, alleen is het makkelijker de auteurswet te overtreden. Om de rechten toch te beschermen zijn de uitgevers met diverse technologische oplossingen, Digital Rights Management (DRM), gekomen. De toepassing van deze technologieën heeft de beperkingen voor gebruikers echter vergroot, maar de wetgever heeft deze technologieën zelfs een beschermde status gegeven. Helaas zijn de belangen van de consumenten hierin slecht gekend. Maar wat wil je ook met een Minister als Donner die beweert dat CD’s niet gemaakt zijn om af te spelen op de CD-ROM speler van een computer.
Eigenlijk is het toch van de zotte dat je eerst 25 euro betaald voor een CD waar vervolgens ook nog eens een beveiliging op zit waardoor je de muziek niet eens kan afluisteren op alle apparatuur die je hebt staan. En als je dan een manier hebt gevonden om deze toch af te spelen, ben je in overtreding omdat je de beveiliging hebt omzeild. Het gaat zelf zo ver dat wetenschappelijk onderzoek naar en publiceren over deze beveiligingen al strafbaar is.
Na verloop van tijd rechtenvrij! Of toch niet?
Wettelijk zijn werken na 70 jaar na overlijden van de auteur rechtenvrij en behoren ze tot het publieke domein. De nieuwe wetgeving rondom DRM maakt het echter onmogelijk om werken die behoren tot het publieke domein vrij te gebruiken. Omdat de DRM nooit omzeilt mag worden, zal nooit volledig gebruik kunnen worden gemaakt van de rechten.
Ik ben niet tegen auteursrecht in het algmeen. Mensen die iets creën moeten hier eerlijk voor beloond worden. Wat mij wel stoort in de richting waar het auteursrecht naar toe gaat is dat er onbeperkt macht komt te liggen bij de uitgevers ten kosten van de belangen van consumenten en ten koste van de kansen voor nieuwe creativiteit.
Inspiratie voor dit stuk kwam voort uit werken die vrij beschikbaar zijn:
Geen reacties toegestaan
Weg met de eerste kamer
De toekomst voor uitgerangeerde politici is weer veiliggesteld. Met dank aan de PvdA kunnen uitgerangeerde politici gewoon een burgemeesterspost als afscheidscadeau uit de landelijke politiek krijgen.
Het was vorige week dinsdag een zwarte dag voor de Nederlandse democratie. Eindelijk zou de oligarchie zoals deze in Nederland bestaat eens doorbroken worden. Mensen die niet tot de gevestigde politieke orde horen zouden eindelijk de kans krijgen burgemeester te worden. Het benoemen van een burgemeesters door de kroon was bijna uit de grondwet, drie van de vier noodzakelijke hobbels waren genomen en eigenlijk stond niets het meer in de weg.
Tot ineens de PvdA zijn mening 180 graden draaide. Da PvdA die jarenlang de enige was die D66 steunde in het vernieuwen van de democratie bleek plotseling een bolwerk van conservatisme. Was het uit jaloezie omdat ze niet zelf in de regering zitten, de angst dat de PvdA eigenlijk geen goede burgemeesters heeft en dat ze door het volk allemaal zouden zijn weggestemd of was het een politiek spelletje om de val van het kabinet te bewerkstelligen? Na de verbazing van de draai van de PvdA kwam bij mij de boosheid. Want de PvdA was volgens eigen zegge niet eens tegen, maar toch hebben ze tegen gestemd. Nadat hun eisen grotendeels waren ingewilligd, kwamen er weer nieuwe eisen en de stem bleef nee. En dat zijn dan allemaal toezeggingen op een andere wet die nog ingediend moet worden, want strikt genomen ging de stemming van vorige week dinsdag daar niet eens over.
Maar uiteindelijk kwam de meest verbazingwekkend reden toch wel uit de mond van Ed van Thijn. Het stemmen voor afschaffing van benoeming van burgemeesters en CvdK door de kroon zou namelijk een onomkeerbaar proces zijn. Wat bedoelde Van Thijn hier nu eigenlijk mee? Het lijkt mij nogal evident dat je niet iets uit de grondwet gaat halen om het over een paar jaar weer terug in te stoppen. Waren alle inhoudelijk argumenten op dat hij niet met iets beters op de proppen kon komen? De wegen van de eerste kamer waren maar eens te meer ondoorgrondelijk. Het wordt eens tijd dat dat oude mannetjes bolwerk eens wordt afgeschaft. De enige keren dat de eerste kamer zich roert is wanneer aan de macht van de huidige politiek wordt getornd, bang dat de zittende elite het zeggenschap te verliest. En ondertussen wel volhouden dat ze voor verkleining zijn van de ‘kloof tussen burger en politiek’. Natuurlijk begrijpt niemand het als je zegt principieel voor te zijn maar vervolgens tegen stemt.
En dan de kroonjuwelen
De oppositie dacht de overwinning al binnen te hebben en glansrijk de komende verkiezingen te kunnen winnen. Maar helaas voor de oppositie, bestuurlijke vernieuwing mag dan wel een lang gekoesterde wens van D66 zijn, er is meer. Volgens Jan Marijnissen zou D66 zijn geloofwaardigheid hebben verloren omdat de ‘kroonjuwelen’ de reden waren voor D66 om in het kabinet te gaan zitten. Blijkbaar heeft Marijnissen niet goed opgelet tijdens de afgelopen verkiezingscampagne, want onderwijs en kenniseconomie was toch echt een speerpunt van D66. Nog meer dan bestuurlijke vernieuwing. En als Marijnissen nog wat meer aandacht had gehad voor de andere partijen was het hem misschien opgevallen dat in het D66 verkiezingsprogramma een stuk meer staat dan alleen een gekozen burgemeester en een ander kiesstelsel.
En dan onze hypocriete Wouter Bos met de opmerking ‘Wat vorige week werd afgeschoten door de coalitie, is nu acceptabel’ over dat in de nieuwe afspraken de gekozen burgemeester in 2010 zal worden ingevoerd. Het was de PvdA van meneer Bos die eerdere invoering onmogelijk heeft gemaakt. D66 heeft op dat gebied niet heel veel keus. Het is op zijn vroegst 2010 of helemaal niet.
Wat het kiesstelsel betreft ben ik als D66′er niet rouwig om het feit dat dit niet doorgaat. Het compromis wat in het regeerakkoord was gesloten leek al nergens meer op en blijkbaar is Nederland nog niet klaar voor een directere democratie. So be it, die tijd komt nog wel. Liever een goed stelsel ineens dan een halfbakken stelstel waar niemand meer iets van begrijpt
Het werk afmaken
Wat Nederland nu nodig heeft is kabinet wat zijn werk af maakt. Nog meer onzekerheid over de politieke status zal de economie en het vertrouwen in de toekomst niet ten goede komen. Over twee jaar kunnen we allemaal de balans opmaken en beoordelen of Nederland er door dit kabinet nu beter op geworden is of niet. En dan het door te stemmen kenbaar te maken.
Geen reacties toegestaan
Het ongelijk van Spee
Jaar in, jaar uit roept verkeersofficier Spee dat flitsen de veiligheid op de Nederlandse wegen ten goede zo komen. Er zouden minder ongelukken gebeuren. Nou vandaag is weer eens het tegendeel bewezen.
Voor het eerst, en ik rijd toch al een hele tijd dagelijk deze route, heb ik echt vast gestaan op de A4 tussen Leiden en Den Haag. Normaal gebeurd er nooit iets. De weg is recht, drie banen breed met aan elke kant een vlucht- of uitwijkstrook en er zijn geen op- afritten. Levensgevaarlijk is zo een weg als ik Spee moet geloven, dus stonden ze er vandaag te flitsen.
Ja, de maximum snelheid is 100, maar 120 kan makkelijk. Er zijn tientallen wegen in Nederland waar je 120 mag die een stuk smaller, onoverzichtelijker en onveiliger zijn. Iedereen rijdt dan ook 120. De perfecte plek dus om eens lekker te cashen ten koste van de hardwerkende burgers die terugkwamen uit hun werk. De ideale plek om te flitsen toch? Alleen vandaag even niet.
20 minuten heb ik over een stuk gedaan waar je normaal een paar minuten over doet. Want precies ter hoogte van de flitser waren er twee op elkaar geknald. De voorste zag de flitser en remde er goed voor, de tweede was te laat. Een troost voor mij, de agent heeft vanavond zijn quota niet gehaald en meer gekost dan opgeleverd, want te hard rijden was niet mogelijk.
Maar flitsen voor de veiligheid? Laat me niet lachen, dit soort propeganda zou verboden moeten worden! Zonder flitser waren deze twee waren in iedergeval niet op elkaar geklapt en ik was een kwartier eerder thuis. Bij de NS kan je bij vertraging ten minste nog geld terugvragen, ik betwijfel of het OM in deze situatie een declaratie zal accepteren
Geen reacties toegestaan
deWalick.nl - online sinds 1999